kind

Blijf van mijn kind af!

Toen Yarah een aantal maanden oud was ging ik gezellig winkelen met mijn vriendin. Allemaal heel gezellig totdat mij iets heel erg raars overkwam. Het enige wat ik dacht was ´blijf van mijn kind af!´

Yarah was dus een aantal maanden oud toen ik gezellig ging winkelen met mijn vriendin. Helemaal leuk! Wandelwagen ingeladen, maxi-cosi vast en gassen maar. Samen de stad onveilig maken op zoek naar leuke kleding. Niks aan het handje toch?!

Nou misschien toch wel.. We waren nog maar net in de stad en waren beland in de New Yorker. Daar scoor ik vaak leuke rokjes. Mijn vriendin had een aantal dingen die ze wilde passen. Prima! Natuurlijk was ik nieuwsgierig hoe het stond dus bleef ik bij de pashokjes staan. Een beetje kijkend naar kleding wat daar ook hing. Yarah lag lekker in de wandelwagen. Een paar meter van ons stond een man. Oké er hing alleen dameskleding, maar ik dacht die man wacht vast op zijn vriendin die kleding aan het passen is ofzo. Dom of niet, maar ik stond twee meter van de wandelwagen vandaan even te kijken naar een rokje. Toen kwam mijn vriendin de paskamer uit.

Wilma! zei ze direct. Die man kijkt de hele kijkt de hele tijd naar Yarah!

Vlug trek ik de wandelwagen naar me toe en kijk naar de pashokjes of er nog iemand aan het passen was.  Maar NEE, dat was niet zo. Die man staat daar (2 meter verder) om naar ons te kijken. Naar Yarah te kijken? Wat raar! Ik denk ik zeg maar niks en we gaan maar gauw weg hier. Hij zag wel dat ik de wandelwagen naar me trok en naar hem keek, het deed hem vast niet veel, want hij kwam dichterbij en bleef maar kijken. Mijn vriendin is ondertussen aan het omkleden en ik denk ´schiet op ik wil weg hier´ Mijn hart bonkt in mijn keel. Dan komt de man opeens naar de kinderwagen gelopen. Het was een hele grote man. Hij bleef indringend naar mij en Yarah kijken. Ik heb het niet meer, wat moet ik doen? Ga weg, zei ik. Hij kijkt me aan alsof ik lucht ben en plukt wat aan een rok die daar ophangt. Zwijgend en kijkend. Sjonge wat moet ik hiermee? Dan komt hij weer dichterbij, nu werd ik echt bang.  Dit werd wel heel intimiderend. Ik ga snel voor de wandelwagen staan. Ik kan alleen maar denken, blijf van mijn kind af! Wat wil je van me, van ons, vroeg ik. Ik krijg geen antwoord, hij kijkt me alleen maar aan.

Het werd eng en ik roep heel hard ´Ga weg!´ Nog geen antwoord, het is zo apart.

Ik was inmiddels in tweestrijd, wat moet ik doen? Mijn vriendin was nog aan het passen en die man die voor mij staat. Zal ik hem wegduwen? Moet ik hem een trap geven? Ik moet toch opkomen voor mezelf en mijn kind? Niet doen, zij ik in mezelf, Hij is veel te groot, dat ga je verliezen. Ik bedacht me geen moment, pak de wandelwagen en ren naar voren in de winkel. Ik loop direct naar de verkoopster en zeg ´Die man moet uit de winkel, hij is gewoon een pedo en intimideert ons´ De man was mij gevolgd en ziet dat ik er melding van maak. De verkoopster draait zich om naar hem en dan loopt hij snel de winkel uit.  Ik ben nog nooit zo hard geschrokken. Mijn vriendin kwam inmiddels ook verschrikt aangelopen, zei had alles gehoord uit haar pashokje. Het was een enorme leer les voor mij. Ik blijf altijd bij Yarah en laat haar nooit alleen. Wie weet wat er kan gebeuren! Dit wil ik nooit meer.

Heb jij ooit zoiets engs meegemaakt?

Liefs Wilma

22 thoughts on “Blijf van mijn kind af!

    1. Echt een freak inderdaad, ik denk dat hij niet helemaal goed was. Ik heb er geen melding van gemaakt, helemaal niet aan gedacht eigenlijk. X

  1. O wat vreselijk! Eng zeg! Werd er gewoon bang van…Ik zou echt niet weten wat ik moet doen…bah. Gelukkig is het goed afgelopen!

  2. He bah wat een enge & nare ervaring! Zeker als zo iemand intimiderend naar je blijft kijken. Ik zou het zelfde hebben gedaan, weg uit die winkel en weg bij die engerd!

  3. verschrikkelijk zeg! Maar je had wel melding moeten maken, denk ik! Stel, wat ik niet hoop voor je!, dat het nog eens gebeurd, dan echt melding doen bij de politie, hoor! En zorgen, dat je een goed signalement hebt van zo iemand!!

  4. Zoiets heb ik een paar weken terug meegemaakt bij ons peuter zoontje. De walm van onmacht, woede en bezorgdheid die ovet mij heen kwam is niet te omschrijven. Het enige wat ik dacht was ook: “ik moet hier weg”!

  5. Bahhh wat een engerd!! Ik zou denken eerst vragen “Wat kom je precies doen?” en als hij dan niks zou zeggen zou ik zeggen als je nu niet weggaat dan heb je een probleem…. IK flip sowieso vrij snel betreft iemand die aan mijn komt of wil komen hahaha.,,, maar desalniettemin zou ik ook bang zijn hoor!
    Kelly onlangs geplaatst…Als zwanger raken moeilijk gaat – Deel 3My Profile

Laat een reactie achter op Daily Dee Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge